Author Archives: Igomama

Jeszcze trochę humoru primaaprilisowego

Opublikowano na 6 kwietnia, 2025 by Igomama

Holendrzy uwielbiają żarty primaaprilisowe, a że mają smykałkę do handlu, potrafią wykorzystać humor w marketingu. Wiadomo, „grapje” (żarcik) będzie przekazywany z ust do ust, a wraz z nim powielana nazwa marki. I o to chodzi! By wskoczyć „na języki”. Ale mniejsza o reklamę, niektóre dowcipy z holenderskiego podwórka są naprawdę zabawne. Czytaj dalej →

Znów ciepły dom

Opublikowano na 26 marca, 2025 by Igomama

Mamy już sprawny piec, co za ulga, zwłaszcza że na dworze się ochłodziło. Zupełnie jakby słonko zdecydowało się zamknąć swój kram.
– Kochani, na mnie już pora – powiedziało, po czym strzepnęło swe promienie i zgrabnie je złożyło. – Cały tydzień wam towarzyszyłem, w okna dmuchałem, ale teraz pędzę do innych, nara, cześć!
Tu słonko chwyciło walizkę i poleciało w inne rejony. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano codzienne luksusy woda i ogrzewanie, codzienność, docenianie codzienności, pochwała domowych sprzętów, wdzięczność za to co mamy | 8 Komentarzy

Wycieczka klasowa do obrazów Fransa Halsa

Opublikowano na 23 marca, 2025 by Igomama

W pierwszy dzień wiosny klasa Okruszka wybrała się na wycieczkę. Nie, żadne topienie Marzanny, mimo że to akurat byłoby gdzie, bo w Holandii kanałów jest przecież w bród. Podejrzewam jednak, że Holendrzy nie znają Marzanny. Klasa Okruszka odwiedziła Muzeum Fransa Halsa w Haarlemie, a ja towarzyszyłam dzieciom jako opiekunka. Czytaj dalej →

Opublikowano Holandia, wiatrakowe zwiedzanie | Otagowano holenderskie malarstwo, jak malował Frans Hals, najsłynniejszy malarz z Haarlemu, wycieczka klasowa do muzeum, Zwiedzamy Muzeum Fransa Halsa w Haarlemie | 21 Komentarzy

Dać się ponieść wielbłądowi i marzeniom

Opublikowano na 18 marca, 2025 by Igomama

Gdyby ktoś przypadkiem pytał, co u nas, śpieszę z odpowiedzią: zimno, głośno i bez ciepłej wody. Wysiadło nam ogrzewanie. Usterka okazała się poważna, piec stary, specjaliści radzą wymienić. Póki co grzejemy się farelką. A głośno jest, bo sąsiad za ścianą zaczął remont. Oczywiście wszystko przypadło na tydzień, w którym Igotata przebywa za wielką wodą, jakżeby inaczej.
Szczelnie owijam się kocem i tym chętniej uciekam myślami do Maroka.

Czytaj dalej →

Opublikowano Maroko | Otagowano atrakcje na pustyni, atrakcje w Maroku, kolacja na pustyni, podróż na wielbłądach | 9 Komentarzy

Odkrywamy sekrety starego Marrakeszu

Opublikowano na 13 marca, 2025 by Igomama

Dziś zanurzymy się w labiryncie medyny, najstarszej części Marrakeszu, wpisanej od czterdziestu lat na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Wąskie uliczki to zachwycą nas, to poplączą się i wyprowadzą w ponure zaułki, takie, w których nikt nie chciałby się znaleźć po zmroku. Stoiska kupieckie będą piąć się po naszej lewej i prawej stronie jak żywopłot, orientalne towary będą wodzić na pokuszenie, mamiąc paletą barw i zapachów. Alert: od natężenia bodźców i niezwykłości scenerii może zakręcić się w głowie.

Czytaj dalej →

Opublikowano Maroko | Otagowano atrakcje medyny w Marrakeszu, medyna w Marrakeszu, souki w Maroku, zabytki i atrakcje Marrakeszu, zwiedzamy Marrakesz | 10 Komentarzy

Radosnego Dnia Kobiet!

Opublikowano na 9 marca, 2025 by Igomama

Dzień Kobiet zakwitł tulipanami. Nie trzeba lecieć do Maroka, słońce przeniosło się nad Holandię! Wczoraj w szkole polonijnej dzieciaki przyszły wyletnione: T-shirty z krótkimi rękawami, gołe łydki, a na oparciach krzeseł gdzieniegdzie wisi puchowa kurtka. Różnorodność jak na lotnisku. Właśnie, na lotnisku… Wróciły wspomnienia: dokładnie rok temu, 8 marca, wczesnym rankiem znalazłam się na Schipholu, by lecieć do Porto na pielgrzymkę do Santiago de Compostela. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano gdy leciałam do Porto, kobiece camino, przygoda na lotnisku Schiphol, refeksje i wspomnienia na Dzień Kobiet, świętujemy Dzień Kobiet, życie na emigracji | 11 Komentarzy

Impresje z Maroka

Opublikowano na 4 marca, 2025 by Igomama

Zadziwiliście mnie ilością komentarzy pod poprzednim wpisem. Nie spodziewałam się, że ktokolwiek (poza bratową) jeszcze do mnie zajrzy, tymczasem taki odzew! I jednogłośnie twierdzicie, że warto pisać, że pisanie ma moc terapeutyczną, porządkuje myśli, dokumentuje zdarzenia, upamiętnia chwile – te bardziej i mniej znaczące. W każdym razie ma sens. Skoro tak, to odkurzam klawiaturę i zasiadam do pisania. Czytaj dalej →

Opublikowano Maroko | Otagowano ferie z rodziną, ferie zimowe w Maroku, jak parzy się herbatę marokańską, kuchnia marokańska, tażin, wrażenia z pobytu w Maroku | 10 Komentarzy

Wpis bez tytułu

Opublikowano na 26 lutego, 2025 by Igomama

Nie było mnie tu przez półtora miesiąca. Długo. Na tyle długo, że nie wiem, od czego zacząć ten wpis: od wyjaśnień czy od niewyjaśnień? Chwycić się chronologii (dla porządku) i jeszcze w styczeń wstąpić, połatać zaległości grubym ściegiem czy zostawić, odpuścić, a światu pokazać świeże? Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano czy blogi mają jeszcze sens, czy IA zagraża blogom i artykułom pisanym przez człowieka?, refleksje na temat blogowania | 35 Komentarzy

Nowy Rok, nowe rozdanie

Opublikowano na 9 stycznia, 2025 by Igomama

Nowy Rok już na salonach. Tylko ja się spóźniam. Drzemię w bezpiecznej gawrze, nasycona świętowaniem. Nowy mnie onieśmiela, a jednocześnie ciekawi. Dlatego czasem odkrywam rąbek puchatego koca, wstaję i po cichu, w miękkich skarpetach, skradam się do drzwi. Przykładam ucho do framugi, a tam… atakują mnie dźwięki. Nie fajerwerki, te dawno umilkły – ludzkie głosy, gwarne jak na targowisku. Nawołują, pytają, obiecują, nakazują, proszą, negocjują. Głosy stanowcze, głosy niepewne i te podszyte lękiem. Co tam się dzieje?! Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano noworoczne rozdania kart, nowy rok i nowe szanse, refleksje na nowy rok, u progu nowego roku | 15 Komentarzy

Jeszcze świątecznie, gdy stary styka się z nowym

Opublikowano na 31 grudnia, 2024 by Igomama

Ostatni dzień roku. Zegary tykają uroczyście. Ludzie poruszają się w przyśpieszonym tempie. Tyle spraw trzeba zamknąć przed północą! I nie wolno zgubić pantofelka jak Kopciuszek. Bo co niedokończone utknie w terminarzu na wieki. A tu już nowy kalendarz przygotowany. Czeka cierpliwie, pręży muskularne dni, wabi wdziękami nowości i świąt, musuje nadzieją jak noworoczny szampan. Piątka w dacie cieszy, bo piątki cieszyły już od czasów szkolnych, owszem czwórki też były dobre, ale nie ma to jak piątka z kartkówki. Czytaj dalej →

Opublikowano Holandia, wiatrakowa codzienność | Otagowano blog o emigracji w Holandii, kiemrasz bożonarodzeniowy w Amsterdamie, lodowisko przed Rijksmusuem, na przełomie lat, sylwestrowe refleksje, z nadzieją w nowy rok | 11 Komentarzy

Pięknego świętowania!

Opublikowano na 23 grudnia, 2024 by Igomama

Jutro wigilia: wieczór „naj”, dla jednych najpiękniejszy w roku, a dla innych być może najtrudniejszy.
Bardzo próbuję znaleźć się w tej pierwszej grupie, nie tyle dla siebie, co dla dzieci. Tak mi przyszło do głowy, że święta to czas ofiarny, gdy dajemy więcej: siebie, z siebie, od siebie. To całe sprzątanie, gotowanie, pieczenie, ubieranie choinki, wysyłanie kartek… Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano przedświąteczne rozważania, przygotowania do wigilii, tradycyjna wigilia, Święta Bożego Narodzenia na emigracji w Holandii, życzenia bożonarodzeniowe | 16 Komentarzy

Grudniowy gość z przypominajką

Opublikowano na 4 grudnia, 2024 by Igomama

Ktoś zapukał do drzwi. Nie zadzwonił, a zapukał. Głośno, uporczywe. Kto to? Nie spodziewałam się gości. Może kurier? Czasem zostawiał przesyłki dla sąsiadów. Poza tym karmę dla kota zamawialiśmy. Podeszłam do drzwi dziarskim krokiem, kurierzy nie lubią czekać. Otworzyłam. W progu stał starszy pan w ciepłej pikowanej kurtce, granatowej jak niebo o zmierzchu. Wełniany szal otulał mu twarz. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano czasie, niespełnionych postanowieniach z końcem roku; grudniowe rozmyślania, podsumowanie starego roku, takie sobie refleksje o życiu, zanim przyjdą święta | 18 Komentarzy

Nowa twarz Konopnickiej, czyli „Dezorientacje”

Opublikowano na 24 listopada, 2024 by Igomama

Dłuższe wieczory zapraszają do czytania. Dawno nie wspominałam o książkach, a przecież cały czas coś tam podczytuję. Nawet „Chłopki” skończyłam.
Długo podchody do nich robiłam, medytowałam nad okładką, ważyłam tomiszcze w dłoni. Bałam się, że mnie przytłoczy rozmiarem utrudzenia i cierpienia bohaterek. I choć przymiarki do lektury się przedłużały, samo czytanie poszło znacznie szybciej, a przeczytać było warto. Zdecydowanie. Po co? Czytaj dalej →

Opublikowano książki | Otagowano "Chłopki", różne oblicza Konopnickiej, recenzja książki "Dezorientacje. Biografia Marii Konopnickiej" Magdaleny Grzebalskiej | 10 Komentarzy

Listopad w Holandii? Wesoły!

Opublikowano na 20 listopada, 2024 by Igomama

W Holandii za sterem pogody zasiada szaruga, wycieraczki dzień po dniu wymazują kolory z krajobrazu, świat szarzeje i się wychładza. Oczywiście Holendrzy, jak to Holendrzy, na wszystko znajdą sposób, znaleźli zatem również trik na rozświetlenie listopadowej ponurości.
Wy, wierni czytelnicy tego bloga, też już go znacie, piszę o tym rok w rok i pewnikiem już się powtarzam. Ale jak mogłabym nie wspomnieć o listopadowych „promykach”? Żal zostawić bez echa. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność, wiatrakowe zwyczaje | Otagowano chodzenie z lampionami w Holandii, przyjazd Mikołaja i Piotrusiów do Holandii, Sinterklaas i Pieten są już w Holandii, zwyczaje mikołajowe w Holandii, święty Marcin w Holandii | 5 Komentarzy

Staruszek Kadyks w jeden dzień

Opublikowano na 15 listopada, 2024 by Igomama

Do Kadyksu zabraliśmy się miejskim autobusem, który telepał się na zakrętach, odhaczając kolejne mieściny. Zgarniał pasażerów spod przystanków, a ci wnosili zapach deszczu, szelest kurtek i odgłos składanych parasoli. W środku panowało przyjemne ciepło, w tle plumkało radio, zagłuszane przez rozmowy podróżnych, tak ekspresyjne, jakby miały zwiastować awanturę. Czytaj dalej →