Planowałam zajrzeć tu wcześniej. Być, choć raz, perfekcyjną panią domu – taką, która kilka tygodni wcześniej upiekła pierniki, rano nalepiła setkę pierogów, uszek, a teraz właśnie ma chwilę przerwy, więc zasiadła do bloga z kubkiem aromatycznej herbaty w ręku. Spokojna, opanowana, bo i czym ma się denerwować, skoro wszystko trzyma pod kontrolą? Niestety, to nie ja.
Przychodzę do Was późno, w pośpiechu i bez herbaty. W dodatku trochę się denerwuję.
Z niepokojem patrzę w niebo, bo a nuż pierwsza gwiazdka zaświeci i będzie czas zasiąść do stołu a nie do laptopa? Na razie jednak gwiazd nie widać, z nieba leją się strugi deszczu.
W zasadzie święta mamy już przygotowane. Będą skromne i kameralne, ale takie lubimy.
Na pewno będą lepsze niż ubiegłoroczne, gdy uginaliśmy się pod ciężarem zmartwień. Dowiedzieliśmy się wtedy o ciężkiej chorobie Kornelki, bratanicy Igotaty.
Kwota potrzebna na leczenie – swoim ogromem zwalała z nóg (a przecież udało się ją zebrać błyskawicznie). Jak grom z jasnego nieba spadła też na nas druga wiadomość: w przeciągu dwóch, maksymalnie trzech miesięcy musimy się wyprowadzić, bo właściciele wynajmowanego przez nas domu chcą wrócić.
A potem jeszcze w samą Wigilię Okruszek się rozchorował, jego ucho płakało kropelkami krwi. W święta zaliczyliśmy wizytę na ostrym dyżurze i antybiotyk.
Minął rok. Nasza Kornelka szczęśliwie wraca do zdrowia. Co prawda tegoroczne święta jeszcze spędza w Przylądku Nadziei we Wrocławiu, a do jej żył spływa lekarstwo, ale… to już końcówka, ostatnia dawka immunoterapii.
Jesteśmy przepełnieni wiarą, że w Nowym Roku życie Kornelki i jej Rodziców znów będzie ZWYCZAJNE, ich codziennością, ich normalnością stanie się dom, a nie szpital.
Minął rok. Jesteśmy „u siebie”. Mamy własną choinkę.
Dzieciaki brykają i przekrzykują się. Pomagały upiec pierniki (takie: last minute, od razu miękkie), zrobiły papierowy łańcuch, ubrały choinkę.
W tym roku znów nie kupowaliśmy prezentów na święta, nie musieliśmy.
Jednak pod naszą choinką nie będzie pusto. Bratowa (Śnieżka, pamiętacie?) i dziadkowie przysłali paczkę z książkami i planszówkami oraz z bigosem domowej roboty i konfiturami. Czyż można dostać lepsze prezenty?
Otoczeni dobrocią i życzliwością – też Waszą – kochani Czytelnicy, czujemy się szczęśliwi.
Za chwilę zasiądziemy do wieczerzy wigilijnej, jednak zanim to nastąpi, chcemy zapewnić Was o naszej pamięci, życzyć miłości, zdrowia i pokoju.
Niech ciepło stajenki betlejemskiej rozgrzewa wszystkie przemarznięte serca, niech oddali: lęki, żale i samotność, a w zamian obdarzy wiarą, nadzieją, poczuciem sensu i spełnienia.
Nawzajem! Cudownych Świąt dla Waszej Rodzinki! :*
To ja, Potworkowa mama! Pisze z telefonu i nie wiem jak się zalogować! 🤦🏼♀️
Udalo mi sie w koncu wejsc na komputer i widze, ze chyba sie udalo, chociaz dostalam przynajmniej trzy wiadomosci o jakims bledzie! 😀
Agaciu, udało się, udało. Dziękuję Ci bardzo za trud.
Mam nadzieję, że Cała Wasza Potworkowa Rodzinka cudnie spędza świąteczny czas, czego Wam bardzo życzę.
I nawzajem 😃
Jakie piękne życzenia! I choinka! Dobrze, że wszystko się poukładało.
Igomamo, jesteś takę panią domu, jak trzeba. Na medal! Tworzysz wspaniałą atmosferę. Emanujesz ciepłem. Czuć poprzez monitor:)
Cudownych Świąt dla Was. Niech będą czasem błogosławionym.
Kalipso, kochana jesteś bardzo. Miło, że tak uważasz.
Ja to samo powiedziałabym o Tobie. 🙂
Dziękuję za życzenia. Mam nadzieję, że właśnie tak upływają Wam Święta.:)
Witam i pozdrawiam Was bardzo serdecznie poświątecznie:)
Piękna choinka i Wy sami takimi jesteście, macie dobre serca:););)
Dziękuję, kochana Morgano za Twoje miłe, pełne życzliwości, pozdrowienia.
Cieszę się, że choinka się podoba, bo to nasza pierwsza własna (dotychczas korzystaliśmy z choinek, które były „na stanie” wynajmowanych przez nasz mieszkań).
Pozdrawiamy u progu Nowego Roku. 🙂
Jak to w życiu, rodzi się nowe życie, przygasa stare, nadzieja umiera ostatnia, radość przeplata się ze smutkiem.
Oby tej radości było więcej!
Jotko, dziękuję, bo Twój komentarz to już właściwie życzenia noworoczne. 🙂
Pełna zgoda – nigdy nie obejdzie się zupełnie bez trosk i problemów, ale ważne, by radości było jak najwięcej, a jak przyjdą kłopoty, by przyszły siły do ich przezwyciężenia, czego Ci życzymy w przededniu Sylwestra.
Najważniejsza w domu jest atmosfera, a nie stroiki i błysk girland. Dlatego w Nowym Roku życzę dużo domowego ciepła, radości oraz wzajemnej miłości. Wszak resztę wcześniej lub później można sobie kupić.
Serdeczności dla Wszystkich zasyłam
Dokładnie tak, Ultro, dziękuję Ci bardzo.
Stroiki, choinki, błyskotki – owszem – cieszą oczy, ale głodu miłości, ciepła, radości nie zaspokoją. Oby te ostatnie towarzyszyły Tobie, nam i wszystkim każdego dnia Nowego Roku.