Category Archives: wiatrakowa codzienność

Świąteczne pogaduszki Okruszka

Opublikowano na 25 grudnia, 2025 by Igomama

Moi rodzice są zajęci, więc postanowiłam oddać im przysługę i skrobnąć wpis na bloga, z okazji świąt. Niech mają niespodziankę od swojego Okruszka. Bo zawsze będę ich Okruszkiem, nawet teraz, gdy przerosłam mamę (co akurat nie było trudne!) i starszą siostrę. Jakbyście pytali, to: taty i brata nie przerosłam i nie zamierzam (na razie!). Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność, Z pamiętnika Okruszka | Otagowano Boże Narodzenie u polskiej rodziny na emigracji w Holandii, Wigilia w Holandii, święta okiem dziecka. relacje rodzinne | 6 Komentarzy

Metalowa lekcja historii

Opublikowano na 21 grudnia, 2025 by igotata

Jestem “fizolem” ze “ściśniętym” umysłem. Mimo to uwielbiam historię. Winię za to moich nauczycieli: zarówno w szkole podstawowej, jak i później, w liceum. Oprócz tego lubię ostrzejsze brzmienie, nie powinno więc dziwić, że od pierwszej nuty zakochałem się w zespole, który łączy oba te światy. A pod koniec grudnia udało mi się po raz pierwszy zobaczyć ich na żywo. I było tak pysznie, jak się spodziewałem.

Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano historia inaczej, koncert metalowy, Sabaton | 5 Komentarzy

Polski film w holenderskim kinie – „Uwierz w Mikołaja 2”

Opublikowano na 2 grudnia, 2025 by Igomama

Żyję na emigracji, ale – uwierzcie! – zdarza mi się o tym zapominać.
Głównie w weekendy, gdy jeździmy do polskiej szkoły i polskiego kościoła w Amsterdamie. Spotykamy grono rodaków, szumią dźwięki ojczystej mowy, słyszymy polskie imiona, urywki opowieści prosto z Polski, słowa modlitwy.
Po kościele wszyscy zwyczajowo wstępujemy do polskiego sklepu, bo to po sąsiedzku. Kupujemy twaróg, kasze, kisielki, pierogi, ogórki kiszone i delektujemy się polskimi specjałami. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano babskie wyjście na "Uwierz w Mikołaja 2", blog o życiu rodziny na emirgacji w Holandii, polska komedia świąteczna na emigracji, polski seans w Holandii | 7 Komentarzy

Uśmiechnij się z Okruszkiem

Opublikowano na 22 listopada, 2025 by Igomama

Ostatnio szukałam jakiegoś pliku w opasłych czeluściach laptopa. Oczywiście go nie znalazłam. Oczywiście znalazłam coś innego. Winking smile Przypadkiem parę innych dokumentów i starych tekstów, o których dawno zapomniałam. Ba, nawet nie wiedziałam, że je napisałam! Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano dziecięce poczucie humoru, siedem; humor w krótkich majteczkach, zabawne powiedzonka dziecka, śmieszne teksty mojej córki lat sześć, życie rodziny na emigracji | 11 Komentarzy

Uskrzydleni po „Jeziorze Łabędzim”

Opublikowano na 18 listopada, 2025 by Igomama

Z oddali można by je wziąć za papierowe łódeczki origami, bujające się na falach. Z bliska widać, że to ptaki. Ptaki królewskie. Wyłaniają się łodygi szyj, smukłe głowy zwrócone w tym samym kierunku. Wachlarze skrzydeł zamiatają taflę, zostawiając na wodzie ulotny, ażurowy wzór. Puchowa miękkość piór. Biel, która aż razi w oczy. Pióra skrzą się diamentowym blaskiem. Łabędzie. Symbol elegancji, harmonii, miłości i wierności aż po grób. Czytaj dalej →

Opublikowano Holandia, wiatrakowa codzienność, wiatrakowe zwiedzanie | Otagowano męski balet, reinterpretacja "Jeziora Łabędziego" Czajkowskiego, Teatr Caree w Amsterdamie, wrażenie z baletu "Jezioro Łabędzie" Matthew Bourne | 11 Komentarzy

Miotły odpalajcie i na sabat przybywajcie!

Opublikowano na 2 listopada, 2025 by Igomama

Nie wiem, z czego to wynika: czy na emigracji jest większa potrzeba spotkań towarzyskich, czy po prostu w mojej okolicy mieszkają wyjątkowe, szalone dziewczyny (przypominam: bycie dziewczyną to stan umysłu, nie kwestia wieku), w każdym razie regularnie spotkamy się na babskich imprezach. Smile
Być może pamiętacie nasze czerwcowe wianki, gdy skakałyśmy przez ognisko w białych sukienkach? Dla odmiany, w miniony piątek, włożyłyśmy kiecki czarne jak listopadowa noc. Zebrałyśmy się bowiem na sabacie czarownic. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano babski wieczór, blog o życiu na emigracjoi w Holandii, impreza czarownic, sabat czarownic, siła kobiecych spotkań, świętujemy dziady w babkim gronie | 8 Komentarzy

Powrót do szkolnej ławy

Opublikowano na 12 października, 2025 by igotata

Wreszcie się udało: kilka zlotów szkolnych było od czasu, gdy opuściłem mury mojego liceum. Do tej pory zawsze znajdowało się coś, co mnie przed przyjazdem powstrzymywało: obowiązki, dystans, niepewność tego, co (lub raczej – kogo) tam zastanę. Wreszcie w tym roku wszystko ułożyło się po mojej myśli. I choć dystans się nie zmniejszył, pojechałem.

Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano 80-lecie Dubois, liceum, spotkanie po latach, zlot klasowy | 16 Komentarzy

Ujesienniam się po holendersku

Opublikowano na 5 października, 2025 by Igomama

Skoro zimą zimujemy, to jesienią jesienniejemy… Albo się ujesienniamy, prawda?
Wczoraj w szkole polonijnej wstąpiła do nas na lekcję Pani Jesień z koszykiem swoich skarbów. A w nim: pękate kasztany, smukłe żołędzie, soczyste jabłka i dynie ozdobne. I tak nam jesienią zapachniało. Kasztany wybijały rytm. Liście fruwały po klasie, gdy dzieci na dmuchały im w skrzydła. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano co to znaczy gezellig po holendersku, jak oswoić jesień? jesieniara w Holandii, jesienne umilacze, jesień w Holandii | 19 Komentarzy

Na emigracji bywa się kosmitką

Opublikowano na 28 września, 2025 by Igomama

Wrzesień zrobił swoją robotę i pomału może odejść. Pochował wakacyjne walizki, pootwierał szkolne wrota, na biurkach porozrzucał książki i zeszyty.
Nasze dzieci wróciły do szkół, każde do swojej, każde – na ostatni rok. Okruszek będzie kończył podstawówkę (w Holandii do szkoły średniej idzie się w wieku dwunastu lat), Groszek i Iskierka – swoje licea.
My, rodzice, zaliczyliśmy już zebrania szkolne. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano alienacja na emigracji, być jak kosmita w obcym kraju, emigracja, nasza emigracja do Holandii, niełatwe życie na obczyźnie, zebrania szkolne w Holandii, życie codzienne | 14 Komentarzy

Emigracja po wakacjach

Opublikowano na 27 sierpnia, 2025 by Igomama

Ach, te powroty z wakacji! Wiem, wiem, większość powtarza: „wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej” i „nie ma to jak spać we własnym łóżku!”, ale gdy się żyje na emigracji i gdy się raz w roku przyjedzie do Polski na wakacje i spotka z całą rodziną i przyjaciółmi – to potem powrót do domu ma smak słodko – gorzki. Powrót do domu. Dom, do domu. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano nostalgia za ojczyzną, powrót do domu po wakacjach, rozterki emigranta, życie na emigracji w Holandii | 16 Komentarzy

Jedną nogą na wakacjach

Opublikowano na 5 lipca, 2025 by Igomama

W Polsce dzieci już cieszą się wakacjami, a w Holandii odliczają dni do upragnionej wolności. Został jeszcze tydzień. Caaały tydzień. Tylko tydzień. Zleci i to migiem. W zasadzie już stoimy jedną nogą na wakacjach, a tą drugą – dotykamy wakacji czubkiem sandałów. Wwiercamy się podeszwami w piasek, a potem wytrząsamy grzechoczące ziarenka. Rozgarniamy dłońmi łobuzerskie kosmyki trawy i zgadujemy, co się za nimi kryje. A kryje się niby nic szczególnego, a przecież wszystko szczególne i ukochane, wystarczy że polskie i w Polsce. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano blog o życiu rodziny w Holandii, czekamy na wakacje, ostatnie dni roku szkolnego w Holandii, ostatnie sprawy przed wakacji, upały w Holandii | 11 Komentarzy

Na głowie kwietny ma wianek i tańczy boso na polanie

Opublikowano na 25 czerwca, 2025 by Igomama

Wokół nas dzieje się wielka historia: spotkanie w Hadze, lot w Kosmos, o wojnach nie wspominam, bo utonęłabym w morzu łez. A przecież dziś przychodzę z notką lekką, swawolną, rozdokazywaną jak dzieci u progu wakacji. Przybijam piątkę z latem, tańczę wokół ogniska, śmieję się, wiję wianki i patrzę w rozgwieżdżone niebo, z uśmiechem i nadzieją, mimo wszystko. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano kobieca Noc Kupały, kwietny wianek, Noc Świętojańska, ognisko w lasku, skoki przez ogień, taniec boso na polanie | 7 Komentarzy

Kwiat Jabłoni w Hadze

Opublikowano na 9 czerwca, 2025 by igotata

Okruszek od zawsze lubił śpiewać. Zdania co do jej umiejętności są nieco podzielone: jej rodzeństwo niezmiennie ją ucisza. Igomama i ja wręcz przeciwnie, zachęcamy. Dlatego ilekroć śmigamy gdzieś razem autem tylko we dwoje to zawsze towarzyszy nam muzyka, której możemy wtórować. Mamy swoich faworytów: Kwiat Jabłoni, Kaczmarskiego, Happysad. Ostatnio głównie Happysad właśnie. Ale wczoraj zakwitliśmy oboje w klubie Paard, w Hadze.

Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano koncert Kwiatu Jabłoni, koncert Kwiatu Jabłoni w Hadze, na koncercie z Okruszkiem | 9 Komentarzy

Miłe spotkania na Targach Książki w Warszawie

Opublikowano na 27 Maj, 2025 by Igomama

Niekiedy życie, w nagłym przypływie humoru, obdarowuje nas jakimś bonusem. Nas obdarowało Targami Książki w Warszawie. Nie planowaliśmy na nich być, a… byliśmy. W biegu, w deszczu, krótko, z uczuciem niedosytu, ale jednak udało się nam choć przez chwilę zabłądzić w labiryncie stoisk, zapatrzyć na okładki książek, jak barwne mozaiki eksponowane na witrynach. Udało nam się zanurkować w tej cudownej książkowej toni, gdzie rzędy liter układają się w zarysy fal. Mole książkowe wiedzą w czym rzecz. Winking smile Czytaj dalej →

Opublikowano Polska, wiatrakowa codzienność, wiatrakowe zwiedzanie | Otagowano Ałbena Grabowska, luźne wrażenia z Targów Ksiązki, spotkania z pisarzami w Warszawie, spotkanie z Joanną Papuzińską, spotkanie z Katarzyną Zyskowską, Targi Książki 2025 w Warszawie, wyjazd na komunię chrześniaczki do Polski | 7 Komentarzy

Bezsenna noc

Opublikowano na 22 Maj, 2025 by Igomama

Wróciliśmy! Za nami mnóstwo spotkań, rozmów, wrażeń, emocji.
Chciałoby się im jeszcze trochę przyjrzeć, poobracać w palcach jak koraliki komunijnego różańca, ale nie ma czasu, trzeba wsiadać do holenderskiej barki i przemierzać kanały codzienności. A w Holandii trochę jest tych kanałów.
Barka się chybocze, wiosłuję nierówno, tylko jedną ręką, w drugiej trzymam prezent. Opakowany w celofan, obwiązany różową wstążką. Dobrze wiem, co jest w środku, sama pakowałam. Czytaj dalej →