Spotkanie z pisarzami

73169933_2172006109768443_4178023007341510656_n

Gdy pisałam poprzednią notkę w pamiętniku, doznałam olśnienia.
Przypomniało mi się, że mam Wam do opowiedzenia pewną sytuację, która wydarzyła się w październiku. A jako że październik właśnie szykuje się do ucieczki, muszę się pośpieszyć. Próbuję go dogonić, zanim ucieknie.
Październik gubi kolorowe liście, a ja ślizgam się na nich i o mało nie upadam.

– Zatrzymaj się, październiku! – wołam. – Nie zdążyłam opowiedzieć o tobie czegoś ważnego.
Październik staje w półkroku i patrzy na mnie zaciekawiony, złote liście szeleszczą na wietrze jak kartki książki.
– Bo ja o książkach chciałam – mówię nieśmiało.
Październik chwilę się waha, po czym przysiada na drewnianej ławce.

73268239_486600598613350_1118306808390221824_n

– Bo widzisz – chrząkam dla dodania sobie odwagi – nie zdążyłam napisać, że w Holandii październik jest miesiącem książek. Wtedy odbywa się „Kinderboekenweek” (tydzień z książkami dla dzieci), w tym roku już po raz sześćdziesiąty czwarty.
W szkołach, domach kultury, bibliotekach i księgarniach dzieją się fajne rzeczy: przychodzą goście i czytają na głos, są konkursy, ciekawe warsztaty i różne spotkania.
W każdym roku jest inny temat przewodni – było już o przyjaźni, o dziadkach, o dziwnych wynalazkach, a obecny temat brzmiał: „Reis mee” (Podróżuj ze mną).
Bo gdy się czyta książki, to trochę tak, jakby się podróżowało.
Jakiś czas temu mama czytała nam dzienniki podróżnicze Neli i Szymona, były one naprawdę ciekawe. Dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy o innych krajach!
No i koniecznie muszę się pochwalić: w mojej szkole odbył się konkurs plastyczny i ja zdobyłam złoty pędzel (w swojej kategorii wiekowej), w dodatku już po raz drugi, bo w zeszłym roku też dopisało mi szczęście.

ZlotyPedzel

Październik uśmiecha się do mnie zachęcająco, w dłoniach trzyma kolorowy bukiet liści. Macha nim radośnie, a ja opowiadam dalej:
– I jeszcze spotkałam prawdziwych pisarzy! Jeden pan pisarz odwiedził naszą szkołę i opowiadał o swoich książkach. Poza tym poznałam dwie panie pisarki i tak naprawdę to właśnie o nich miałam zamiar opowiedzieć. A było tak: W środę po południu, jak zwykle, jechałam z mamą na zajęcia muzyczne do domu kultury. Dom kultury jest połączony z biblioteką i teatrem. Zwykle po zajęciach wstępujemy do biblioteki. Czasem towarzyszy nam Iskierka i Groszek, ale tym razem nie mieli ochoty. Gdy weszłyśmy do domu kultury, zauważyłyśmy w holu stoły z książkami i poustawiane przystanki.
”Co tu się dzieje?” – spytała mama.
”To chyba dlatego, że zaczął się kinderboekenweek” – rzuciłam z satysfakcją, że jestem lepiej zorientowana niż mama.
“No przecież! Masz rację. Zupełnie o tym zapomniałam!”
Gdy skończyły się moje zajęcia, mama niecierpliwie przebierała nogami.
”Okruszku, pisarze są, pisarze!” – ekscytowała się, a ja zupełnie nie rozumiałam powodu tej radości. Pisarze? No i co z tego?
”Dlaczego pisarze są tacy fajni?” – spytałam od niechcenia.
”Bo są – odpowiedziała krótko mama i pociągnęła mnie za rękę. – Chodź, zrobię ci zdjęcie”.

75050029_494612897793408_365624278076358656_n

Obok stoisk z książkami zostały ustawione fikcyjne przystanki autobusowe, przy których siedzieli pisarze. Mama była cała w skowronkach. Oczywiście nie obyło się bez zakupu książek, autografów i pozowania. Taki mój los.
”Żałujcie, że nie pojechaliście z nami! – zawołała mama do mojego rodzeństwa, gdy wróciłyśmy do domu. – Pisarze byli!”
Iskierka i Groszek podbiegli do nas zaciekawieni. Dumnie wypięłam pierś, gdy czytali dedykowane mi autografy. Na pewno mi zazdroszczą! Tymczasem Iskierka, leniwie przeglądając książki, rzuciła mimochodem:
”Jacyś nieznani ci pisarze”.
”Ci znani to by do nas nie przyjechali – dodał Groszek. – Są za drodzy na nasze miało miasto.”
Nagle zrobiło się cicho. Popatrzyłam na mamę ze współczuciem.
”I po co się tak cieszyłaś, mamusiu?” – zapytałam, ale mama nie opowiedziała.
Tylko uśmiech spadł z jej twarzy jak jesienny liść.
A gdzie październik? Tak się rozgadałam, że nawet nie zauważyłam, kiedy sobie poszedł…

75464418_405814553680385_525615473459462144_n

Ten wpis został opublikowany w kategorii Z pamiętnika Okruszka i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

16 odpowiedzi na „Spotkanie z pisarzami

  1. czipss pisze:

    Niech sie mama ucieszy: Martine Letterie jest przez nas znana i lubiana:)

    Polubione przez 1 osoba

    • Igomama pisze:

      Rozpoznałaś po twarzy? Brawo. Cieszę się.
      Martine Letterir bardzo ciekawie opowiadała nam o kulisach swojej najnowszej książki dla dzieci. Niestety akcja toczy się w czasie wojny, a cała fabuła dla Okruszka była zbyt skomplikowana. Szkoda, że starsze nie pojechały, bo myślę, że ta książka mogłaby ich zainteresować, a jak się osobiście pozna autora, to i motywacja do czytania wzrasta.

      Polubienie

  2. jotka pisze:

    Jak mogłaś zapomnieć o takich wydarzeniach…ale wybaczam, u dzieci zbyt wiele sie dzieje!
    U nas październik jest miesiącem bibliotek szkolnych:-)
    Zazdroszczę Wam tych spotkań, zawsze są ciekawe!

    Polubione przez 1 osoba

  3. Morgana pisze:

    Piękny ten holenderski zwyczaj książkowy 📚
    Dzieci, to zawsze cenni, mili czytający 🧡🏵️
    Pozdrawiam Was pięknie 🙋

    Polubione przez 1 osoba

    • Igomama pisze:

      To prawda, Morgano, ale z tym czytaniem u dzieci teraz bywa różnie.
      Niestety papierowa książka często przegrywa w starciu z telefonami i tabletami, wydaje się mniej atrakcyjna i bardziej wymagająca.

      Polubienie

  4. Malwina pisze:

    Okruszku, to że Groszek nie zna pisarzy, których poznałaś, wcale nie oznacza, że są nieznani! Nie da rady przecież znać wszystkich 🙂
    Bardzo ciekawy pomysł z tym Kinderboekenweek. Też uwielbiam książki, a takie wydarzenia, to czysta przyjemność 🙂
    Pozdrawiamy z deszczowej dziś Belgii.

    Polubione przez 1 osoba

  5. kalipso pisze:

    Oj, tam, nieznani… Może jeszcze będą znani? Byłam na kilku spotkaniach z mało znanymi pisarzami, którzy po jakimś czasie stali się zbyt drodzy:) Podoba mi się ten książkowy tydzień dla dzieci. Chciałabym, żeby u nas też było coś takiego.
    Gratuluję złotego pędzla:)

    Polubione przez 1 osoba

    • Igomama pisze:

      Dziękuję, Kalipso.:)
      I to samo powiedziałam dzieciom. Dziś autorzy może mało znani, ale kto wie, co będzie za jakiś czas? Zresztą czy to naprawdę chodzi o sławę i rozpoznawalność, czy raczej o robienie czegoś dobrze, z pasją i sercem? Pozdrawiam.

      Polubienie

  6. Celt Peadar pisze:

    Bardzo miło ze strony Października, że zatrzymał się na chwilkę, aby posłuchać o Twojej książkowej przygodzie 🙂 Swoją drogą, troszkę Ci Kochany Okruszku zazdroszczę – uwielbiam książki od małego i takie spotkania i warsztaty różne to brzmi jak coś, co bym lubiła 🙂 Powiem Ci jeszcze, że na każdym kolejnym zdjęciu jak Cię widzę, wydajesz się coraz bardziej dorosła 🙂

    Co takiego Mamusia daje daje Tobie, Iskierce i Groszkowi, że w takim tempie rośniecie? 😀

    Ściskam Cię mocno Kochana!

    Polubione przez 1 osoba

    • Igomama pisze:

      Dzięki, Celcie, fajnie, że jesteś. Zawsze wpadasz z dobrym, ciepłym słowem.
      Ano rośniemy, taka nasza natura, choć mama, jakby mogła czasem chciałaby nas zamknąć w złotej klatce i powstrzymać od rozwoju.
      Wie, że to niemądre, ale czasem nie umie się pogodzić z upływem czasu.

      Polubione przez 1 osoba

      • Celt Peadar pisze:

        Tak między nami powiem Ci, że chociaż jestem troszkę starszy od Ciebie, to moja Mama zachowuje się dokładnie tak samo 😀 Kochający nas rodzice już tak mają – chcą dla nas jak najlepiej i jednocześnie chcą nas przed wszystkim chronić. I czasami starają się aż za bardzo 😀

        W ogóle, gratuluje Ci Okruszku Złotego Pędzla – super wyróżnienie i zasłużone, bo jesteś niesamowicie utalentowana 🙂 Uściski dla Ciebie i całej IGO-Rodzinki 🙂

        Polubione przez 1 osoba

  7. Iwona Zmyslona pisze:

    Od kilku lat w Polsce jest zwyczaj czytania dzieciom. Zachęcają do tego aktorzy, piosenkarze i inne znane osoby. Kiermasze książek odbywają się w maju, bo wtedy cieplej. Osobiście uważam, że każdy kto napisał książkę i ją wydano drukiem , jest znany. Gratuluję złotego pędzla i mam nadzieję, że gdy będziesz starsza, zamienisz go na złote pióro. Ciekawie opisane spotkanie z literatami, a książki z dedykacją, to zawsze wspaniała pamiątka

    Polubione przez 1 osoba

    • Igomama pisze:

      Dzięki wielkie, Iwonko.
      Okruszek to pewnie chciałaby kiedyś zdobyć raczej złoty mikrofon, lubi śpiewać.
      Dla mnie czytanie to najprostszy sposób na chwilową ucieczkę od codzienności.
      Czytanie uruchamia film w naszej głowie, papierowe postaci ożywają, ich problemy zaczynają nas absorbować na tyle, że zapominamy o własnych.
      Dzieje się magia.

      Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s