Dzieciaki i wiatraki

Dzień Króla #zostań w domu

Opublikowano na 29 kwietnia, 2020 by Igomama

Dawno temu, za górami, za lasami żyli sobie król i królowa…
A wcale że nie! Nie: dawno, lecz obecnie, nie: daleko, lecz blisko i nie: żyli, bo nadal żyją – w dodatku w pięknym pałacu z okazałym ogrodem.
Są szczęśliwi, kochają “poddanych”, a “poddani” odwdzięczają się sympatią i przywiązaniem. Król i królowa mają trzy blondwłose córki, które jeżdżą konno i grają w hokeja. Choć brzmi bajkowo, to bynajmniej nie bajka.
Mowa oczywiście o holenderskiej rodzinie królewskiej: o królu Wilhelmie – Aleksandrze, królowej Maximie i ich trzech córkach: Katarzynie Amalii, Alexii i Arianie.
Czytaj dalej →

Trzy gorące książkowe premiery (auć, parzy!)

Opublikowano na 24 kwietnia, 2020 by Igomama

Na regałach z książkami cudowny chaos, zamieszanie, szepty podszyte ekscytacją. Kartki furkoczą opowieściami, wypuszczając litery w przestrzeń, okładki klaszczą. Święto, święto, mamy święto!
I wcale nie potrzeba nam szampana i puszystego tortu udekorowanego bitą śmietaną. Jeszcze mogłybyśmy się pobrudzić, karteczki zmoczyć, stroniczki posklejać, a wtedy nikt nie poznałby historii, które mamy do zaoferowania.
Szkoda by było.
Czytaj dalej →

Opublikowano książki | Otagowano "Bardzo zimna wiosna" opinia, "Fabryka lalek" opinia, "Krok trzeci" opinia, polecam audiobooki, premiery książkowe 2020, recenzje książek | 15 Komentarzy

E – pamiętnik Okruszka

Opublikowano na 16 kwietnia, 2020 by Igomama

Ja i moja mamusia musimy być bardzo ważne, bo choć tutaj (na blogu), nazywamy się Okruszkiem i Igomamą, to nasze prawdziwe imiona zaczynają się na literę E. A litera e jest teraz w modzie. Daję słowo!
Wciąż ją słyszę dookoła: e-życie, e–szkoła, e–maile, etecera.
Mama czytała mi kiedyś wierszyk o abecadle, które spadło z pieca. Hukło o ziemię i wnet wszystkie litery rozsypały się i połamały. Najwyraźniej e musiało przyczaić się gdzieś w kącie, a potem uciec (hopsasa!) i przyczepić się do innych wyrazów. Czytaj dalej →

Opublikowano Z pamiętnika Okruszka | Otagowano blog o rodzinie na emigracji w Holandii, czas pandemii okiem dziecka, e-szkoła, koronawirus w Holandii, pamiętnik dziecka, tęsknota za codziennością, Wielkanoc 2020 | 13 Komentarzy

Gdy palce puchną od siedzenia w domu

Opublikowano na 8 kwietnia, 2020 by Igomama

Za oknem kwitnie zieleń. Kalendarz, wyczyszczony z zajęć i spotkań, bieli się pustką. Znika nawyk codziennego sprawdzania planów.
Planów nie ma, przynajmniej na razie. Dni zlewają się z sobą w wielką burą plamę niczym farby na palecie. Który to już tydzień kwarantanny?
Trzeci, czwarty…? Straciłam rachubę. Na początku skrupulatnie sprawdzałam dane na temat liczby zakażeń koronawirusem.

Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano "Zostań w domu", koronawirus w Holandii, refleksje o życiu, siedzenie w domu z powodu koronawirusa | 22 Komentarze

Cztery książki warte polecenia

Opublikowano na 31 marca, 2020 by Igomama

Właśnie wślizgnęliśmy się w trzeci tydzień kwarantanny i czy nam się to podoba, czy nie, wypada przyzwyczaić się do funkcjonowania w obwodzie zamkniętym. Ludzka natura okazuje się przewrotna: gdy MUSIMY zostać w domu, niczego innego nie pragniemy bardziej niż WYJŚCIA na dwór (lub: na pole). 😉
Nie wiesz, jak przeciwdziałać domowej klaustrofobii?
Podpowiem Ci.

Czytaj dalej →

Opublikowano książki | Otagowano "A ja żem jej powiedziała", "Chłopiec z latawcem", "Dylemat", "Najmroczniejszy sekret", książki warte przeczytania, polecam audiobooki, Zostań w domu i czytaj książki | 24 Komentarze

Czy praca z domu to raj na ziemi?

Opublikowano na 28 marca, 2020 by igotata

Zamknięte szkoły, kościoły, restauracje, kina. Praca z domu dla każdego, kto może sobie na to pozwolić. Jak widać współczesna cywilizacja nie wymaga niczego wielkiego, by zatrząść się w posadach. Mnie też pogoniono do domu, zanim jeszcze zaczęły się obostrzenia oficjalne. Pewnego dnia wszyscy dostaliśmy wybór: jeśli koniecznie musimy zostać, to możemy nadal pracować z biura. Jeśli nasze obowiązki możemy wykonywać z domu – to państwu już dziękujemy.

Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano korzyści z pracy w domu, praca z domu, puste półki w sklepach | 13 Komentarzy

Zrelaksuj się w kinie, kobieto!

Opublikowano na 23 marca, 2020 by Igomama

Historia, którą chcę Wam dziś opowiedzieć, wydarzyła się w środę jedenastego marca. Kilka dni później koronawirus rozczapierzył palce i chwycił nas za kołnierze, kaptury i metki ubrań. Uniósł niczym szmaciane lalki i unieruchomił w czterech ścianach. Ale w tamtą środę, jedenastego marca, toczyło się normalne życie, przynajmniej w Niderlandach: dzieci chodziły do szkoły, ludzie biegali po centrach handlowych, przesiadywali w kawiarniach.
Dotąd moje środy wyglądały podobnie. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano film "Małe kobietki", mysz w kinie w Holandii, relaks z przyjaciółką, wizyta w kinie z koleżanką, świętowanie Dnia Kobiet | 17 Komentarzy

Koronawirus w Holandii, czyli gdy mały pokazuje język dużym

Opublikowano na 14 marca, 2020 by Igomama

Koronawirus rozsiadł się na tronie Europy niczym król i, jak na potężnego władcę przystało, zdominował Internet i telewizję, rozmowy i myśli.
A może nawet sny. Zgaduję, że większość z Was czuje się zmęczona i przytłoczona lawiną informacji o nowym wirusie (który zdążył stracić posmak nowości). Ja również. Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano koronawirus w Niderlandach. jak Holandia radzi sobie z koronawirusem, otwarte szkoły w Holandii, puste półki w sklepach, rząd niderlandzki o koronawirusie | 19 Komentarzy

Marcowy “Puszek Okruszek”

Opublikowano na 9 marca, 2020 by Igomama

Hura, moje marzenia się spełniają! Pamiętacie?
Ostatnio martwiłam się, że świat wygląda ponuro, bo prawie wszystkie drzewa wyłysiały. Minęło półtora miesiąca i proszę – jakie zaszły zmiany!
Z każdym dniem przyroda nabiera kolorów. Białe i różowe pączki pokryły gałązki. Dzień się wydłużył i przez to mam więcej czasu na zabawę.
A rano mamusia już nie musi mnie budzić, bo troszczą się o to ptaki, koncertujące o świcie.
Czytaj dalej →

Opublikowano Z pamiętnika Okruszka | Otagowano relacje z rodzeństwem, szkoła podstawowa w Holandii, świat małej dziewczynki, świat okiem dziecka, życie rodziny na emigracji w Holandii | 22 Komentarze

Zwolle: dwie podróże w czasie

Opublikowano na 29 lutego, 2020 by igotata

Igorodzina kocha książki. Groszek może mniej (chwilowo, mam nadzieję), ale poza nim – stanowimy kolonię moli książkowych, dla których każda biblioteka czy księgarnia jest swoistą świątynią. Zamiast woni kadzideł – zapach świeżo zadrukowanego papieru. Zamiast ołtarza – rzędy półek. Zamiast konfesjonału – kasa. Za każdy grzeszek: i ten z twardą, i ten z miękką okładką – pokutę odprawiamy przy pomocy karty, bądź gotówki. Tak to zawędrowaliśmy do Zwolle, gdzie mariaż świątyni i księgarni wykracza poza nasze głowy, gdzie rzędy półek, kasa i woń papieru okupują dawny budynek kościelny.

Czytaj dalej →

Opublikowano Holandia | Otagowano figury lodowe, Ijsbeelden Festival, muzeum gier komputerowych, Wanders in de Broeren, zwiedzanie Holandii z dziećmi, Zwolle | 21 Komentarzy

Ferie w kostce sera

Opublikowano na 23 lutego, 2020 by Igomama

Nasze ferie zimowe dobiegają końca, jutro wpadniemy w sidła rutyny – szczerze mówiąc, nawet się z tego cieszę. Tydzień w domowych pieleszach w zupełności wystarczył. Pogoda nie dopisała, na przemian to wiało, to padało.
Nie wiem, co się dzieje z klimatem, ale z pewnością nic dobrego: ostatnio Holandię co tydzień odwiedza sztorm. Najpierw ściągnęła do nas Ciara, potem szalał Dennis, a wczoraj przywiało Ellen.
W taką pogodę nie ma to jak zostać w domu!

Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano bezsenność, blog o emigracji w Holandii, blog o rodzinie, ferie zimowe w domu, wybór szkoły średniej | 19 Komentarzy

Czy moja córka nie jest za młoda na tego typu przedstawienie?

Opublikowano na 16 lutego, 2020 by Igomama

Pisanie idzie mi jak po grudzie. Palce stawiają opór.
Zazwyczaj delikatnie pląsają po klawiszach, a dziś chcą tupać.
Jak uderzać w klawisze, nie raniąc przy tym nikogo?
Moja starsza córka od września rozpoczęła naukę w szkole średniej.
Holenderski system nauczania znacznie różni się od polskiego, wszystko odbywa się wcześniej: do podstawówki idą czterolatki, a do szkoły średniej – dwunastolatki, jak moja Iskierka.
Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność, wiatrakowe zwyczaje | Otagowano dziecko w szkole średniej w Holandii, pierwsza klasa w szkole średniej, przedstawienie dyplomowe w klasie teatralnej, przedstawienie teatralne kontrowersyjna treść | 27 Komentarzy

Gdy licho mnie bierze

Opublikowano na 5 lutego, 2020 by Igomama

Nie jestem przesądna. Nie, wcale.
Uważam, że trzynastka może być tak samo szczęśliwa jak siódemka, a siódemka równie pechowa co trzynastka. Gdy słyszę, że nie wolno mi kłaść torebki na podłodze albo siadać na rogu stołu, to się uśmiecham.
Pieniędzy i tak noszę niewiele w portfelu, a na rogu przecież już mogę – jestem mężatką. Zatem nie, nie jestem przesądna.
Tylko czasem… nachodzą mnie wątpliwości.

Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano choroba, gdy mama choruje, smutki noworoczne, Sylwester w łóżku, życie rodziny na emigracji | 30 Komentarzy

Okruszkowe radości i smutki

Opublikowano na 30 stycznia, 2020 by Igomama

Właśnie siedzę przed komputerem i próbuję nadgonić zaległości w „Pamiętniku Okruszka”. To niełatwe zadanie, bo zaległości jest wiele, w dodatku wciąż coś lub ktoś mnie rozprasza. Gdy już w głowie utoczę, jak kuleczkę z plasteliny, zdanie okrąglutkie, piękne i zgrabne, to wnet – z sąsiedniego pokoju – dobiega głos brata: „Okruszku, chcesz zobaczyć coś fajnego?”
Nadstawiam uszu, kulka z plasteliny uderza o podłogę i staje się kanciasta. Zdanie ucieka, znów nie wiem, o czym pisać. Czytaj dalej →

Opublikowano Z pamiętnika Okruszka | Otagowano codzienne życie na emigracji, pamiętnik dziecka, relacje z rodzeństwem, zapiski pięcioletniej dziewczynki, życie rodziny na emigracji | 13 Komentarzy

Świątynia książek, czyli Boekhandel Dominicanen

Opublikowano na 20 stycznia, 2020 by Igomama

Czas na wyjaśnienie zagadki:
CO, z taką mocą i pietyzmem, przywoływało mnie w Maastricht?
Jaką atrakcję przedłożyłam nawet na wizytę w Bonnenfantenmuseum?
Przecież kocham obrazy, mam kartę muzealną, nie musiałabym stać w kolejce po bilet… Wszystko to prawda.
A jednak, skoro nie dało rady być w dwóch miejscach jednocześnie, wybrałam… księgarnię – księgarnię zupełnie niezwykłą, bo urządzoną w zabytkowym, gotyckim kościele: Boekhandel Dominicanen. Czytaj dalej →