Author Archives: Igomama

Gdy licho mnie bierze

Opublikowano na 5 lutego, 2020 by Igomama

Nie jestem przesądna. Nie, wcale.
Uważam, że trzynastka może być tak samo szczęśliwa jak siódemka, a siódemka równie pechowa co trzynastka. Gdy słyszę, że nie wolno mi kłaść torebki na podłodze albo siadać na rogu stołu, to się uśmiecham.
Pieniędzy i tak noszę niewiele w portfelu, a na rogu przecież już mogę – jestem mężatką. Zatem nie, nie jestem przesądna.
Tylko czasem… nachodzą mnie wątpliwości.

Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano choroba, gdy mama choruje, smutki noworoczne, Sylwester w łóżku, życie rodziny na emigracji | 30 Komentarzy

Okruszkowe radości i smutki

Opublikowano na 30 stycznia, 2020 by Igomama

Właśnie siedzę przed komputerem i próbuję nadgonić zaległości w „Pamiętniku Okruszka”. To niełatwe zadanie, bo zaległości jest wiele, w dodatku wciąż coś lub ktoś mnie rozprasza. Gdy już w głowie utoczę, jak kuleczkę z plasteliny, zdanie okrąglutkie, piękne i zgrabne, to wnet – z sąsiedniego pokoju – dobiega głos brata: „Okruszku, chcesz zobaczyć coś fajnego?”
Nadstawiam uszu, kulka z plasteliny uderza o podłogę i staje się kanciasta. Zdanie ucieka, znów nie wiem, o czym pisać. Czytaj dalej →

Opublikowano Z pamiętnika Okruszka | Otagowano codzienne życie na emigracji, pamiętnik dziecka, relacje z rodzeństwem, zapiski pięcioletniej dziewczynki, życie rodziny na emigracji | 13 Komentarzy

Świątynia książek, czyli Boekhandel Dominicanen

Opublikowano na 20 stycznia, 2020 by Igomama

Czas na wyjaśnienie zagadki:
CO, z taką mocą i pietyzmem, przywoływało mnie w Maastricht?
Jaką atrakcję przedłożyłam nawet na wizytę w Bonnenfantenmuseum?
Przecież kocham obrazy, mam kartę muzealną, nie musiałabym stać w kolejce po bilet… Wszystko to prawda.
A jednak, skoro nie dało rady być w dwóch miejscach jednocześnie, wybrałam… księgarnię – księgarnię zupełnie niezwykłą, bo urządzoną w zabytkowym, gotyckim kościele: Boekhandel Dominicanen. Czytaj dalej →

Opublikowano Holandia | Otagowano Boekhandel Dominicanen - najpiękniejsza księgarnia w Holandii, Co warto zoabczyć w Maastricht, holenderska księgarnia w gotyckim kościele, książki w dawnym kościele w Maastricht, zabytki Maastricht | 27 Komentarzy

Maastricht mało holenderski

Opublikowano na 16 stycznia, 2020 by Igomama

Jeszcze w przedsylwestrowym poście zapowiadałam wycieczkę do Maastricht. Zatem czas wywiązać się obietnicy, odświeżyć wrażenia i odkurzyć zdjęcia.
Z góry uprzedzam: Maastricht jest miastem mało holenderskim, nie znajdziecie w nim ani kanałów, ani wiatraka; ilość rowerów też nie przytłacza (a może to ja się przyzwyczaiłam?). I co ciekawe: ulice są lekko pofałdowane, a nie płaskie, jak po przejechaniu walca. Dlaczego?
Bo Maastricht leży w Limburgii, najbardziej wysuniętej na południe prowincji Holandii, bogatej w lasy, wrzosowiska i delikatne wzniesienia. Czytaj dalej →

Opublikowano Holandia | Otagowano Bazylika Świętego Serwacego w Maastricht, Co warto zoabczyć w Maastricht, holenderska Limburgia, plac Vrijthof w Maastricht, podziemny labirynt pod Maastricht, zabytki i atrakcji Maastricht | 11 Komentarzy

Kornelka zamalowała raka

Opublikowano na 10 stycznia, 2020 by Igomama

Klik, klik. Drogi Czytelniku, jeśli wchodziłeś na nasz blog w ubiegłym roku, to pewnie nie raz widziałeś, z prawej strony ekranu, niewielką ramkę ze zdjęciem dziewczynki. Wielkie czarne oczęta i półuśmiech drżący nadzieją na pewno przyciągnęły Twoją uwagę. To Kornelka, pięcioletnia córka kuzyna Igotaty.
Mała księżniczka, której przyszło zmierzyć się z niebezpieczną chorobą.

Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano immunoterapia, leczenie Kornelki, neuroblastoma, powrót do zdrowia Kornelki, Przylądek Nadziei we Wrocławiu | 15 Komentarzy

Kolorowe jarmarki świąteczne

Opublikowano na 30 grudnia, 2019 by Igomama

Cha, cha, poprawiam się: nie siadam do bloga za przysłowiowa „pięć dwunasta”, ale półtora dnia przed Nowym Rokiem.
Jeszcze bez gorączki sylwestrowej, bez noworocznego stresu.
I, proszę, nawet herbatę sobie zaparzyłam, o aromacie truskawek.
Wszystko pięknie przygotowane: laptop włączony, mąż w pracy, dzieci w miarę grzecznie się bawią. Tylko pisanie jakoś nie idzie… Winking smile

Czytaj dalej →

Opublikowano Holandia, wiatrakowe zwyczaje | Otagowano holenderski Kerstmarkt, jarmarki bożonnarodzeniowe w Holandii, świąteczny jarmark w grotach Valkenburg, życzenia slwestrowe i noworoczne | 29 Komentarzy

Tuż przed pierwszą gwiazdką

Opublikowano na 24 grudnia, 2019 by Igomama

Planowałam zajrzeć tu wcześniej. Być, choć raz, perfekcyjną panią domu – taką, która kilka tygodni wcześniej upiekła pierniki, rano nalepiła setkę pierogów, uszek, a teraz właśnie ma chwilę przerwy, więc zasiadła do bloga z kubkiem aromatycznej herbaty w ręku. Spokojna, opanowana, bo i czym ma się denerwować, skoro wszystko trzyma pod kontrolą? Niestety, to nie ja.

Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano chwila zadumy przed Wigilią, Święta Bożego Narodzenia, życzenia świąteczne | 12 Komentarzy

Mikołajkowa niespodzianka

Opublikowano na 16 grudnia, 2019 by Igomama

Chociaż Mikołaj (właściwie: Sinterklaas) odpłynął z powrotem do Hiszpanii (w asyście Piotrusiów i konia), a Holandię ogarnął wir świątecznych przygotowań (to znaczy: dekorowania domów i rezerwowania obiadów w restauracjach), to pozwólcie, że dziś cofnę się w czasie o, mniej więcej, dwa tygodnie i opowiem o mikołajkowych upominkach przygotowanych w szkołach (tak zwanych „surprizach”). Bohaterem wpisu będzie Groszek, nasz jedenastoletni syn.

Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność, wiatrakowe zwyczaje | Otagowano blog o rodzinie na emigracji w Holandii, holenderskie "surprizy", losowanie w klasie, mikołajkowe zwyczaje w Holandii, prezenty na Mikołaja w szkole | 8 Komentarzy

Co słychać, Okruszku?

Opublikowano na 8 grudnia, 2019 by Igomama

A dziękuję, dziękuję, wszystko dobrze, panie bobrze (może poza katarem).
Listopad i grudzień, to w Holandii, super fajne miesiące. Co prawda pogoda jest beznadziejna: wiatr smaga łyse gałęzie drzew, szare jest niebo i szare są kanały, deszcz siąpi albo leje.. Ale to są drobiazgi wobec atrakcji, które czekają na dzieci. Zresztą Wy je znacie, co roku opowiadam to samo (do znudzenia), ale to dlatego, że „powtarzanie – matką nauki”, przynajmniej zapamiętacie jakieś holenderskie zwyczaje.

Czytaj dalej →

Opublikowano Z pamiętnika Okruszka | Otagowano dyskusje wokół Czarnych Piotrusiów w Holandii, dzień świętego Marcina w Holandii, holenderskie zwyczaje, kolędowanie z lampionami, Mikołaj w Holandii i Czarne Piotrusie, życie rodzinne | 12 Komentarzy

W gościnie u Rembrandta

Opublikowano na 3 grudnia, 2019 by Igomama

Listopadowy chłód przenika materiał ubrania, próbuje dotknąć skóry, sięgnąć duszy. Dziś mu nie ulegnę. Mam doskonałe antidotum na dotyk zimna – lepsze od kubka z gorącą herbatą i od ciepłego pledu – sztukę.
Sztukę, czyli magię przenoszoną włosiem pędzla, barwiącą płótno kroplą farby; magię muśnięć ołówka, układu kresek.
Włóżcie ciepłe kurtki (ochronią was one przed wiatrem i wilgocią amsterdamskich kanałów) i chodźcie ze mną. Chcecie wiedzieć dokąd?
Czy warto?

Czytaj dalej →

Opublikowano Holandia | Otagowano blog o Holandii, co warto zobaczyć w Amsterdamie, Dom Rembrandta Amsterdam, historia życia Rembrandta, Muzeum Rembrandta w Amsterdamie, Rok Rembrandta | 14 Komentarzy

Wendy

Opublikowano na 9 listopada, 2019 by Igomama

Aleksander pracuje z Igotatą. Poznałam go cztery lata temu na firmowej imprezie noworocznej. Rzucił mi się w oczy, bo jak przystało na typowego Holendra, wyróżniał się z tłumu wysokim wzrostem. Śmiał się często i głośno, a jego uśmiech sięgał oczu i to bynajmniej nie było zwyczajne: owszem, przeciętny Holender uśmiecha się uprzejmie, ale wylewnością nie grzeszy.
Na tamtej imprezie czułam się nieswojo, mało mówiłam.
Aleksandra to nie zraziło. Dzielnie dotrzymywał mi towarzystwa.

Czytaj dalej →

Opublikowano wiatrakowa codzienność | Otagowano refleksje o śmierci i chorobie, strata mamy i żony, życie z rakiem | 16 Komentarzy

Spotkanie z pisarzami

Opublikowano na 31 października, 2019 by Igomama

Gdy pisałam poprzednią notkę w pamiętniku, doznałam olśnienia.
Przypomniało mi się, że mam Wam do opowiedzenia pewną sytuację, która wydarzyła się w październiku. A jako że październik właśnie szykuje się do ucieczki, muszę się pośpieszyć. Próbuję go dogonić, zanim ucieknie.
Październik gubi kolorowe liście, a ja ślizgam się na nich i o mało nie upadam.

Czytaj dalej →

Opublikowano Z pamiętnika Okruszka | Otagowano kinderboekenweek w Holandii, książki dla dzieci w Holandii, promowanie czytelnictwa w Holandii, spotkanie z pisarzami | 16 Komentarzy

Odlot Okruszka

Opublikowano na 29 października, 2019 by Igomama

Siedzę sobie grzecznie przy stole i rysuję księżniczki w pięknych, długich sukniach, gdy wtem podchodzi do mnie mama. Ma zmęczoną twarz, w jej oczach czai się prośba. Na pewno czegoś ode mnie chce. Pytanie, czego. Niech zgadnę.
Mam posprzątać pokój? Schować ubrania do szafy?
W moim przypadku to niewykonalne! Tak samo jak moje księżniczki, przebieram się kilka razy dziennie. Cóż, taka już jestem – uwielbiam się stroić.

Czytaj dalej →

Opublikowano Z pamiętnika Okruszka | Otagowano jesienne ferie, lotnisko Schiphol Amsterdam, pamiętnik małej dziewczynki, pierwszy lot samolotem | 10 Komentarzy

Paryż bez lukru

Opublikowano na 20 października, 2019 by Igomama

W tym tygodniu unosiłam się parę centymetrów nad ziemią, w rytmie piosenek Edith Piath. Dlaczego? Bo miniony weekend spędziliśmy w Paryżu.
Igotata prowadził tam prezentacje informatyczne, a ja z dziećmi zabrałam się przy okazji, od nas to pięć godzin jazdy samochodem. Dzieciaki po raz pierwszy zobaczyły stolicę Francji, a dla mnie była to podróż sentymentalna.

Czytaj dalej →

Opublikowano Francja, wiatrakowe zwiedzanie | Otagowano Paryż z dziećmi, polskie akcenty w Paryżu, powrót do Paryża po latach, weekend w Paryżu z dziećmi | 19 Komentarzy

O czym szumią…?

Opublikowano na 9 października, 2019 by Igomama

W pobliżu naszego domu rośnie wiele drzew, tak wysokich, że prawie sięgających nieba. Ich widok zaraża spokojem. Delikatnie poruszające się na wietrze gałęzie kołyszą zmęczone myśli. Te drzewa są jak nasi dobrzy znajomi.
Albo chociaż jak niemi świadkowie naszego życia, obserwujący codzienność niczym film w technice 3D.
Drzewa patrzą, jak opuszczam rankiem dom, zamykając za sobą drzwi.

Czytaj dalej →